Kletsen in de baan

Door de Evergreen |

16 januari 2025

Een paar weken geleden mocht ik meelopen met een baanles die onze voorzitter Bjorn Houben had ingepland met Sandy van Griensven. Het was een mooie winterochtend, de baan lag er goed bij. En wij dachten van onszelf dat we ook in goede shape waren. Maar getuige de vele tips en aanwijzingen van Sandy, was er nog behoorlijk wat werk aan de winkel.

Na de eerste drie holes waren we inmiddels ook drie blaadjes verder in ons aantekeningenboekje met golf-pro tips. We stonden op de rode tee van hole 4 braaf te luisteren naar wat Sandy ons voor deze afslag aan wijsheid kon meegeven. In onze linkerooghoek zagen we een achteropkomende speler zijn golfkar parkeren om richting de green van hole 3 te lopen. “Dag samen”, zei hij. “Kletsen is niet voor op de golfbaan. Dat doe je maar ergens anders.” En deze meneer pakte vervolgens een ijzer om zijn bal op de green te krijgen. Dat even voor de duidelijkheid; de bal lag best een eindje buiten de green en meneer was nog niet bezig met putten. Het was even een raar moment. Nog voordat de man ging pitchen, liep Sandy naar hem toe en legde supervriendelijk uit dat zij een pro was, dit een golfles was en dat het ‘geklets’ instructies waren die zij ons gaf. De meneer hoorde misschien niet echt wat Sandy zei en vervolgde: “Kletsen doe je maar in een clubhuis. En als jullie hier zo blijven kletsen, dan bestel maar een kopje koffie voor mij, dan ga ik wel naar het clubhuis.”

Van geen kwaad bewust

Hoewel vervolgens ons beider afslagen niet onverdienstelijk waren, had de meneer ons toch wel van ons stuk gebracht met zijn opmerkingen. We vroegen ons af wat hem had gehinderd. We hadden immers op de voorgaande holes zijn spel niet opgehouden. Daarnaast was het ook niet zo dat Sandy ons de aanwijzingen stond toe te schreeuwen of dat we onbesnut hard moesten lachen om iets wat was voorgevallen (wat wel eens kan gebeuren met Bjorn). We waren ons werkelijk van geen kwaad bewust.
Het bracht ons daarna op een gesprek over wat wel en niet mag op een golfbaan. Een beetje in de lijn van de etiquette die bij de golfsport hoog in het vaandel staat en waar wel eens discussies over zijn. Met name tussen de wat oudere generatie golfers en, zullen we maar zeggen, de nieuwe generatie. Niet per definitie de jongere, overigens.

NGF Gedragsregels (etiquette poster)

Ik heb de reglementen er eens op nageslagen: kletsen mag. Gelukkig maar, want anders was ik wel gaan bridgen, waar je – naar het schijnt – niet mag kletsen tijdens het spel. Niks voor mij dus. Maar in de golfetiquette staat niets over kletsen. Sterker nog, sinds de regelmodernisering van 2019 komt het woord ‘etiquette’ niet meer voor in het regelboekje. De gedragsregels in golf – de richtlijnen waarnaar het begrip etiquette ooit verwees – zijn nog steeds heel belangrijk, maar we noemen dat, volgens de NGF, tegenwoordig ‘The Spirit of the Game’. ‘Bij golf verwachten we van alle spelers dat zij in de geest van het spel spelen’, zo is te lezen op website. In het kort is dat: integer handelen, rekeninghouden met anderen en goed voor de baan zorgen.

Over kletsen of praten heb ik niets terug kunnen vinden. Ik heb er zelf wel een mening over: je kletst of praat niet tijdens een (af)slag en al helemaal niet tijdens het putten. In een moment van concentratie moet je van je medespelers kunnen verwachten dat ze hun mond houden. Tijdens het putten van een van je medespelers is het bovendien ook wel zo netjes om niet te bewegen of te gaan lopen. Beter ook niet in de lijn gaan staan. En – ik noem geen namen – liever niet geheel onverwacht een pitchmark gaan repareren als wordt geprobeerd de bal in de hole te krijgen.
Wat die meneer betreft (het was overigens een speler van buiten): we zijn na afloop nog even met hem in gesprek gegaan. Hoewel hij daar in eerste instantie niet voor open leek te staan, bond hij gaandeweg wat in. Hij zat die dag niet zo lekker in zijn vel, zei hij. Zijn excuses hebben we aanvaard. En hij aanvaardde de uitnodiging om snel weer eens – weliswaar iets beter gemutst – op HGC ‘Overbrug’ te komen spelen.

Waarschijnlijk was het niet eens ons geklets wat hem werkelijk ergerde. Het had ook een vrolijk fluitend vogeltje geweest kunnen zijn, dat hem op dat moment in de weg had gezeten. Ach meneer, het is ‘The Spirit of the Game’. Laten we er dus vooral samen voor zorgen dat we sportief blijven, zowel tijdens het spel als in de baan.
Soms heb je je dag bij golf, maar soms ook helemaal niet. Dat kennen we allemaal wel eens. Laten we het in zo’n geval bij onszelf houden. Afgesproken?

Bernke van Kreij