De eerste wereldoorlog herleeft rond de Croyse Schaapskooi

Door de Evergreen | 

10 febru­ari 2025

Leden van HGC ‘Overbrug’ die van Stip­hout via kasteel Croy naar de golf­baan rijden, komen langs de Croyse Schaaps­kooi van Gerrit en Els van Wylick. Daar heerst over het alge­meen rust, die af en toe wordt onder­bro­ken als er in de tuin of aan het gebouw wordt gewerkt. Binnenin wordt regel­ma­tig geklust en worden hobby’s als koken en schil­de­ren bedre­ven. Kortom, een rustige lande­lijke omge­ving. Rond 18 januari 2025 stond het daar ineens vol met auto’s en liepen er bijna veertig mensen in en rondom de Croyse Schaapskooi.

Wat was er aan de hand?

Een viertal studen­ten van de Film­aca­de­mie Utrecht had begin novem­ber contact gelegd met Gerrit, omdat zij voor het reali­se­ren van hun afstu­deer­pro­ject een geschikte plek in Brabant aan het zoeken waren. Daar wilden zij een docu­men­taire maken over de zoge­he­ten Doden­draad uit de Eerste Wereld­oor­log. Tijdens deze zoek­tocht hadden zij het Boeren­bonds­mu­seum in Gemert geraad­pleegd en daar werd hen gewezen op de Croyse Schaaps­kooi gelegen op het land­goed Croy in Aarle-Rixtel.

Dodendraad

De Doden­draad (of Doden­hek) was tijdens de Eerste Wereld­oor­log een ruim 300 kilo­me­ter lange draad­ver­sper­ring die door de Duit­sers langs de grens tussen bezet België en het neutrale Neder­land werd aange­legd. Onge­veer van Knokke tot het Vier­lan­den­punt in Vaals. Op die versper­ring stond grote elek­tri­sche span­ning (2.000 tot 5.000 volt), die moest verhin­de­ren dat Belgi­sche burgers en verzets­strij­ders en Duitse deser­teurs België konden ontvluch­ten. Daar­naast moest het hekwerk spio­na­ge­ac­ti­vi­tei­ten en smokkel tegen­hou­den. Veel mensen wisten de grens toch te passe­ren, maar er vielen ook duizen­den doden. Al voor de wapen­stil­stand in 1918 werd er begon­nen met het afbre­ken van de Dodendraad.

Aan de slag

Het script van de studen­ten was al goed­ge­keurd, de plek voor de opnamen was gevon­den, het budget (komend van de oplei­ding, fondsen en subsi­dies) was bijeen gebracht en toen kon er verder worden gewerkt aan de uitvoe­ring. Een manager werd aange­steld die ervoor moest zorgen dat er acteurs, licht- en geluid­men­sen, kleding uit de WO I, een regis­seur, decor­bou­wers en grimeurs aanwe­zig waren. Ook moest er op het land een stukje doden­draad worden gebouwd, samen met het wacht­huisje voor de grens­be­wa­kers. De hoofd­rol­spe­ler was de boer, waarvan de boer­de­rij (de Schaaps­kooi) vlak naast de Doden­draad lag. Hij hielp mensen om de draad veilig te passeren.

Het team

Op 18 januari 2025 werd er van 8.00 tot 22.30 uur gewerkt. De regis­seur leidde het gehele team. Op de Film­aca­de­mie worden daarna alle opnames door de studen­ten gemon­teerd tot een samen­han­gend geheel: de documentaire.

Tot slot

De rol van Gerrit bij dit alles was faci­li­te­rend. Het beschik­baar stellen van het gebouw en zorgen voor de koffie en de soep gedu­rende de opna­me­dag. Hij was vooral onder de indruk van de disci­pline en toewij­ding die de studen­ten tijdens het werk vertoon­den. Hun discus­sies en ambi­ti­euze instel­ling (soms moest één opname zes keer over) waren harts­toch­te­lijk en prach­tig om bij te wonen.
Hij had ervan genoten.

Na al die hectiek op de Croyse Schaaps­kooi werd het weer stil en keerde de lande­lijke rust terug.

Redac­tie Ever­green,
Piet de Jager

Sponsoren

  • GW Storage
  • Engel­bert Obers
  • Pete Norman
  • Rijn Schel­le­kens
  • Bart Spoor­ma­kers
  • Frans van den Heuvel

Pin It on Pinterest

Share This