Woensdag 1 oktober
En omdat wij, de Veegcommissie, zo’n belangrijke bijdrage aan het voortbestaan van deze vereniging leveren, mogen wij eenmaal per jaar een wedstrijd voor de leden van die commissie organiseren. Van het bestuur. Is dat nu niet aardig van ze? Deze wedstrijd heet dan ook De Gouden Veger en de hoofdprijs bestaat uit een Gouden Veger. We zijn niet flauw, dus er zijn nog meer prijzen, zoals de neary, de second-neary, de longests, de second-longests enzovoorts, de lijst is nauwelijks beperkt.
Deze club, bestaande uit een kleine twintig leden van onze vereniging, heeft sedertdien drie en soms wel vier keer per week de, u raadt het al, ballen op de driving-range bij elkaar geveegd. En glimmend opgepoetst. En weer in de automaat gestopt. Een voor een. En omdat deze ijverige leden dit voor de club en dus ook voor u doen, wordt er ieder jaar voor meer dan tienduizend – maar wel iets minder dan honderdduizend – euro aan kosten voor onderhoud bespaard. Dat had u niet gedacht, hè?
Deze club, bestaande uit een kleine twintig leden van onze vereniging, heeft sedertdien drie en soms wel vier keer per week de, u raadt het al, ballen op de driving-range bij elkaar geveegd. En glimmend opgepoetst. En weer in de automaat gestopt. Een voor een. En omdat deze ijverige leden dit voor de club en dus ook voor u doen, wordt er ieder jaar voor meer dan tienduizend – maar wel iets minder dan honderdduizend – euro aan kosten voor onderhoud bespaard. Dat had u niet gedacht, hè?
Op 1 oktober was het een prachtige nazomerdag. Het weer was fantastisch, het gras was groen, het water in de vijvers was nat, de spelers die hadden ingeschreven waren grotendeels ook komen opdagen en men droeg smaakvolle golf-outfits. Kortom, alles was precies zoals het moest zijn. Zelf zat ik een een fantastische flight met Hans Siebers en Frank Raaijmakers en het ging onder die fijne omstandigheden gewoon lekker.
Na gedane arbeid…
De borrel op het terras naderhand was aangenaam, de toespraak van Hans Blanksma, de roemruchte winnaar van vorig jaar, spitsvondig en verstaanbaar en…. En om nu maar meteen iets van de uitslag met u te delen: Michiel van der Weijden had de meeste prijzen. Die kon moeiteloos het verst slaan en ook overal het dichtst bij komen. Hoe doet ie het? Zelf had ik de duurste. Daarom deel ik dit allemaal met u. Die Gouden Veger. Ik ben er blij mee en niet weinig trots erop. Ik mag ’m een vol jaar houden. Daar voel ik mij ontstellend gelukkig over. Niet dat iedereen dezelfde euforie kan voelen die ik op dat moment voelde.
Toen ik bijvoorbeeld met mijn mooie Gouden Veger thuiskwam, ontspon zich de volgende conversatie tussen Els, mijn echtgenote, en mijzelf:
- “Kijk eens wat een mooie Gouden Veger ik heb gewonnen? Het is een heel erg dure…!”
- “Mooi jongen. Dat heb je goed gedaan. Proficiat nog. Heel duur, zei je?”
- “Ja nou, ik weet niet precies hoeveel, maar ik denk toch wel de halve jaaropbrengst van de Veegcommissie. Hij is immers helemaal van goud!” Dat was natuurlijk wel een beetje opschepperig en hoogmoed komt dan ook direct voor de val.
- “Als ie zo duur was, zal hij ook wel heel goed vegen, niet?”
- “Vermoedelijk wel ja, maar…”
- “Mooi zo. Dan begin maar met de oprit en als je klaar bent kunt je het terras ook een beurt geven…”
Er was eens een ‘filosoof’ die heel wijs poneerde: “Ieder voordeel hepse nadeel…”
Francis Twiss

Sponsoren
- GW Storage
- Engelbert Obers
- Pete Norman
- Rijn Schellekens
- Bart Spoormakers
- Frans van den Heuvel

