De Gouden Veger

Door de Evergreen | 

7 oktober 2025

Woensdag 1 oktober

En omdat wij, de Veeg­com­mis­sie, zo’n belang­rijke bijdrage aan het voort­be­staan van deze vere­ni­ging leveren, mogen wij eenmaal per jaar een wedstrijd voor de leden van die commis­sie orga­ni­se­ren. Van het bestuur. Is dat nu niet aardig van ze? Deze wedstrijd heet dan ook De Gouden Veger en de hoofd­prijs bestaat uit een Gouden Veger. We zijn niet flauw, dus er zijn nog meer prijzen, zoals de neary, de second-neary, de longests, de second-longests enzo­voorts, de lijst is nauwe­lijks beperkt.

Deze club, bestaande uit een kleine twintig leden van onze vere­ni­ging, heeft sedert­dien drie en soms wel vier keer per week de, u raadt het al, ballen op de driving-range bij elkaar geveegd. En glim­mend opge­poetst. En weer in de auto­maat gestopt. Een voor een. En omdat deze ijve­rige leden dit voor de club en dus ook voor u doen, wordt er ieder jaar voor meer dan tien­dui­zend – maar wel iets minder dan honderd­dui­zend – euro aan kosten voor onder­houd bespaard. Dat had u niet gedacht, hè?

Deze club, bestaande uit een kleine twintig leden van onze vere­ni­ging, heeft sedert­dien drie en soms wel vier keer per week de, u raadt het al, ballen op de driving-range bij elkaar geveegd. En glim­mend opge­poetst. En weer in de auto­maat gestopt. Een voor een. En omdat deze ijve­rige leden dit voor de club en dus ook voor u doen, wordt er ieder jaar voor meer dan tien­dui­zend – maar wel iets minder dan honderd­dui­zend – euro aan kosten voor onder­houd bespaard. Dat had u niet gedacht, hè?

Op 1 oktober was het een prach­tige nazo­mer­dag. Het weer was fantas­tisch, het gras was groen, het water in de vijvers was nat, de spelers die hadden inge­schre­ven waren groten­deels ook komen opdagen en men droeg smaak­volle golf-outfits. Kortom, alles was precies zoals het moest zijn. Zelf zat ik een een fantas­ti­sche flight met Hans Siebers en Frank Raaij­ma­kers en het ging onder die fijne omstan­dig­he­den gewoon lekker.

Na gedane arbeid…

De borrel op het terras nader­hand was aange­naam, de toespraak van Hans Blank­sma, de roem­ruchte winnaar van vorig jaar, spits­von­dig en verstaan­baar en…. En om nu maar meteen iets van de uitslag met u te delen: Michiel van der Weijden had de meeste prijzen. Die kon moei­te­loos het verst slaan en ook overal het dichtst bij komen. Hoe doet ie het? Zelf had ik de duurste. Daarom deel ik dit alle­maal met u. Die Gouden Veger. Ik ben er blij mee en niet weinig trots erop. Ik mag ’m een vol jaar houden. Daar voel ik mij ontstel­lend geluk­kig over. Niet dat ieder­een dezelfde euforie kan voelen die ik op dat moment voelde.

Toen ik bijvoor­beeld met mijn mooie Gouden Veger thuis­kwam, ontspon zich de volgende conver­sa­tie tussen Els, mijn echt­ge­note, en mijzelf:

  • “Kijk eens wat een mooie Gouden Veger ik heb gewon­nen? Het is een heel erg dure…!”
  • “Mooi jongen. Dat heb je goed gedaan. Profi­ciat nog. Heel duur, zei je?”
  • “Ja nou, ik weet niet precies hoeveel, maar ik denk toch wel de halve jaar­op­brengst van de Veeg­com­mis­sie. Hij is immers hele­maal van goud!” Dat was natuur­lijk wel een beetje opschep­pe­rig en hoog­moed komt dan ook direct voor de val.
  • “Als ie zo duur was, zal hij ook wel heel goed vegen, niet?”
  • “Vermoe­de­lijk wel ja, maar…”
  • “Mooi zo. Dan begin maar met de oprit en als je klaar bent kunt je het terras ook een beurt geven…”

Er was eens een ‘filo­soof’ die heel wijs poneerde: “Ieder voor­deel hepse nadeel…”

Francis Twiss

Sponsoren

  • GW Storage
  • Engel­bert Obers
  • Pete Norman
  • Rijn Schel­le­kens
  • Bart Spoor­ma­kers
  • Frans van den Heuvel

Pin It on Pinterest

Share This