Elmpt ligt zoals gezegd in Duits­land, net over de grens bij Roer­mond. Hoewel het moge­lijk is om via Venlo of Weert de snelweg te nemen, is de wat rusti­gere route via Meijel een prima alter­na­tief om zonder al teveel verkeers­stress de bestem­ming te bereiken.

Voor deze Heren­dag werd welis­waar afge­reisd naar Duits­land, maar de wedstrijd zelf werd gespeeld op Engels grond­ge­bied! De golf­baan ELMPT WALD ligt name­lijk op de slapende RAF-basis van het Engelse leger. Dus niet even door­kar­ren tot aan het club­huis; nee hoor, eerst keurig melden bij de portiers­loge, waar gekeken wordt of je daad­wer­ke­lijk bent aange­meld en of je jezelf ook nog kunt legitimeren.

Dat het een erg uitge­strekte basis betreft blijkt wel uit het feit dat je vanaf de ingang nog een minuut of tien aan het rijden bent voordat het club­huis in zicht komt. Daar, op het achter­ste gedeelte van de basis, hebben de Engel­sen een heer­lijke 18-holes golf­baan aange­legd. Dat plekje – en het gegeven dat het een slapende basis is – zorgt ervoor dat je golft in een oase van rust. Zo stil zelfs dat het gewoon opvalt hoe stil het is! In combi­na­tie met de natuur, het super weer en de mooie, goed verzorgde golf­baan een voor­recht om te mogen spelen.

Om half twaalf  is de eerste flight van de groep van zo’n 35 deel­ne­mers op hole 1 van start gegaan en de laatste flight even na enen. Een rondje in korte mouwen in een voor­tref­fe­lijke ambi­ance om er het beste van te maken, alhoe­wel golf natuur­lijk golf blijft. Voor mijzelf was de eerste kennis­ma­king met de Heren­dag in 2021 een wake-up call, omdat mij toen de rode lantaarn was toebe­deeld. Nou ja toebe­deeld, gewoon slecht gespeeld dus. Alle reden om mijn beste beentje voor te zetten en met het beno­digde geluk kwamen er 38 punten op mijn score­kaart. Voldoende om van Fons Jacobs het verzoek te krijgen een stukje voor de Ever­green te schrij­ven. Bij dezen Fons!