Over hoe nat het was en over hoe niét zo ver

Door de Evergreen |

22 april 2025

Het betrof het voorjaarsuitstapje van de Heerenochtendheren (HOH’s), wederom handig ende slim georganiseerd door de vroede vaderen van onze Vorstand. Wat die niet goed in de hand had waren de weersomstandigheden. Dat punt verdient beslist nog eens de nodige aandacht van de mannen.

Op die bewuste donderdag kwam namelijk het nattende hemelwater gestaag neerwaarts, slechts sporadisch onderbroken door een korte stonde van betrekkelijke droogte – de lucht bleef tamelijk vochtig – terwijl onveranderlijk het grauwsel werkelijk grauw bleef. Zulks leidt doorgaans tot enigermate sombere gevoelens, echter niet bij onze HOH’s. Ook al kwamen velen doornat en ietwat verkleumd van de baan binnen in het clubhuis, de voormalige officiersmess van de thans ontmantelde Engelse vliegbasis Brüggen. Kortom: we waren neergestreken in wat zich thans “Europäische Golfclub Elmt” noemt.

Dus inderdaad niet zo heel ver gelegen van onze vertrouwde HGC. Wat evenwel echt ‘niet zo ver’ bleek te wezen, waren de te overbruggen afstanden bij spelen vanaf rood.

Zulks behoeft enige explicatie

Ten eerste leverde je ten opzichte van geel maar één slag in en ten tweede werden de meters ‘korting’ met name verleend op de relatief langere holes. Derhalve: de dappere dodo’s, die van geel speelden hadden geen enkele kans. No way. Of, om in de stijl te blijven: keineswegs.

Dat maar liefst drie spelers van de 65+ competitie bij de eerste vier eindigden (Jef H, Eric C en Frank W) is niet geheel toevallig: zij waren op grond van hun deelname aan die competitie in een optimale Verfassung. Dat Dré van D zich ertussen had gewurmd – op de derde plaats – is, op zijn minst voor een deel, te verklaren door het feit dat hij bij een onzer in de flight meedraaide.

Vermeldenswaard is verder, dat onze Harry de K een hole-in-one produceerde; het deed hem zichtbaar goed dat hij ons allen, ruim 30 HOH’s, op een drankje mocht vergasten.

Na een eenvoudig doch voedzaam en keurig verzorgd maal, gelardeerd met de nodige Duitse vochtigheid, die dit keer niet uit de lucht was komen vallen, voorafgegaan door een royaal uitgevallen prijsuitreiking, ging het gezelschap voldaan en tevreden weer richting eigen Heimat: dat mag ook wel eens gezegd worden.

Jef H.