Sportdag ORO

Door de Evergreen |

13 juni 2023

Zo’n 18 jaar geleden (nou moe… écht uit de oude doos!) speelde Loek van Poppel een door de Rabobank georganiseerde golfwedstrijd met aardig wat aantrekkelijke prijzen. Op zichzelf niet zó bijzonder want och, ook in die tijd werden er natuurlijk invitatiewedstrijden georganiseerd. Nou nee, dat feit op zich was niet écht bijzonder, maar het ging hier om zijn welverdiende prijs: € 100,- te besteden aan een goed doel.

Ter plaatse bedacht Loek dat hij het geld zou gaan besteden aan mensen met N.A.H. (Niet Aangeboren Hersenletsel). Hij had daar zo zijn eigen moverende redenen voor. Zijn medespelers, feestend op de 19^e hole in het clubhuis, vonden het meteen een sympathiek doel en ze besloten elkaar de inmiddels uitgereikte prijzen tegen opbod te gaan verkopen en de opbrengst dan ook aan dat goede doel te gaan besteden.

Met ruim € 1.000,- kon in juni 2006 de eerste golf-sportdag voor N.A.H.-patiënten op onze HGC ‘Overbrug’ worden georganiseerd. Gekozen werd voor de eerste dinsdag in juni: de baan was op die dag vrij omdat de damesochtend dan een uitstapje organiseerde.

Een prachtige traditie was geboren!

Sindsdien is er, alleen onderbroken door de corona/pandemie, ieder jaar op de eerste dinsdag in juni zo’n feestelijke golfdag voor mensen met een geestelijke beperking georganiseerd. De doelgroep is in de loop der jaren wel wat aangepast. Inmiddels selecteert ORO zo’n 25 cliënten die bij onze golfclub een heuse golfclinic komen volgen. ORO: een zorgaanbieder in de Peelregio, gespecialiseerd in de begeleiding van mensen van alle leeftijden met een verstandelijke beperking of een ontwikkelingsachterstand.

Zo ook afgelopen dinsdag 6 juni

Bij werkelijk schitterend weer reden de busjes met deelnemers en professionele begeleiders rond negen uur ons parkeerterrein op. Veel blije gezichten en enthousiaste kreten van herkenning van deelnemers die al eens vaker waren komen golfen. Ontvangst met koffie/thee en wat lekkers en natuurlijk de kennismaking met de vrijwilligers van onze golfclub. Dit keer waren dat Arie de Vries, Eugene Cosijn, Dick Severs, Hans Manders en Karin Hendriks. Onze pro Antoine had inmiddels op de putting green, bij de driving range en bij de oefenfaciliteit de nodige clubs en emmers golfballen klaargezet. Loek, die ook na al die jaren nog steeds de algehele leiding heeft, hield een ontspannen openingswoordje, de deelnemers werden in drie groepen ingedeeld en vooruit met de geit: de eerste sessie van de golfdag kon beginnen. Om kwart over elf wisselen van activiteit (toch nog een heel gedoe met elektrische rolstoelen en looprekken en zo) en de tweede golfsessie ging van start.

Vanaf 12.15 u is het tijd om te gaan lunchen: broodje kroket en broodje ham en kaas en nog meer lekkers. Het stralend genieten op het zonnige terras van D’n Dimpel kon niet op… Geanimeerde gesprekken over en weer, enthousiaste kreten van links naar rechts en weer terug.

Maar daarna moest er dan ook weer gewerkt worden: op naar de derde golfsessie! Bij zo’n golfsessie word serieus geprobeerd om het golfspel zo goed mogelijk te beoefenen, maar (afhankelijk van de beperking van de deelnemers) wordt er veel geïmproviseerd en zo mogelijk nóg meer gelachen! Intens plezier en stralend genietende gezichten op onze prachtige golfaccommodatie staan daarbij voorop. En dat dan niet alleen bij de deelnemers met een beperking maar ook bij hun begeleiders én bij onze vrijwilligers! Putten, swingen en chippen: álle facetten van het golfspel komen aan bod; en ja, toegegeven, het gaat regelmatig mis, maar toch zo af en toe gaat het ook verrássend goed!
Als klap op de vuurpijl mogen de deelnemers dan ook nog eens een ritje maken in een handicart en soms mogen ze daarbij dan het stuur nog even vasthouden ook! De gesprekken die we tijdens zo’n rit voeren met reguliere golfers die op dat moment door de baan spelen zijn werkelijk hartverwarmend!
Na de derde golfsessie is het welletjes geweest: de concentratie is er niet langer meer en alle deelnemers zijn doodmoe en al ónze vrijwilligers békaf! De geïmproviseerde golfinstructie en het nooit, nóóit ophoudende ballenrapen is bij elkaar toch zwaarder dan het lopen van 18 holes…

Moe, maar erg voldaan, allemaal terug naar het terras. Daar is het tot half vier gezellig napraten over de opgedane ervaringen. Na urenlang in de zon spelen worden menig biertje, wijntje en een heleboel andere natjes geconsumeerd. Dat zult u wel begrijpen!
De muziek gaat wat harder (ons moeder zee nog: doeténauwnie!); er is een geweldige sfeer!
En dan moet er toch ook aan deze fantastische golfdag een einde komen…
Loek rond af met een ontspannen praatje en de eindverantwoordelijke van ORO dankt onze vrijwilligers en laat hen door hun cliënten een fraaie rode roos en een heerlijke doos chocola aanbieden. Dan komen de busjes de ORO-gasten weer ophalen en is om vier uur ’s middags de jaarlijkse golfdag voor mensen met een beperking weer voorbij.

Samen met Loek en onze vrijwilligers nemen we de geslaagde dag dan nog eens door: alles is prima verlopen! We komen net als de andere jaren tot de conclusie dat het ieder jaar opnieuw weer een tóp-evenement is voor de ORO-cliënten en zeker óók voor onze HGC ‘Overbrug’!

En dan tóch, tijdens het evalueren van de dag, speelt er nog wat: is er ondanks het doorslaande succes van deze dag tóch nog een niet opgelost probleem. Maar: dáár wil ik het in dit succesverhaal over de geslaagde ORO-golfdag niet over hebben! Nu rond ik die geslaagde feestelijke golfdag af en op korte termijn kom ik zeker in ons clubblad Evergreen nog op dat onopgeloste probleem terug.

Namens Loek en álle vrijwilligers dank ik jullie allemaal voor de aandacht. Volgende keer meer.

Toon Geerts