Uitje Golf Club Haus Bey in Nettetal

Door de Evergreen |

11 april 2023

Herenochtend 6 april 2023: Nettetal? Dat ligt toch in Duitsland? Inderdaad alweer een dagje golfen in Duitsland.

Zoals ieder jaar in het voor- en najaar vertrekken wij Heeren naar een andere baan om daar te golfen, te drinken en te eten. Een initiatief dat ieder jaar door de Herenochtend-commissie uitstekend wordt verzorgd. Ook dit keer weer; complimenten aan Frank de Wit, Frank Wolters en Fons Crooijmans.

Golfbaan Haus Bey, een prima golfbaan waar je je golfhandicap prima kunt verhogen of verlagen, voor iedereen wat. 35 spelers verzamelen zich om 10.00 voor de Kaffee mit Kuchen, Fons legt uit wat we gaan doen vandaag en hoe laat we gaan eten. Zes uur stipt, we zijn per slot Nederlanders. Muntjes om in te slaan zijn beschikbaar en om 10.40 uur start de eerste flight.

Dat even inslaan was niet overbodig. Zeker niet om de greens te leren kennen. Het putten wat je gewend bent van HGC ‘Overbrug’ moest je hier heel snel vergeten, zelfs de helft van de snelheid was nog teveel. Een put van een meter belandde niet zelden anderhalve meter aan de andere kant. Dat werd dus oppassen geblazen. Het was een grijze dag en tot ongeveer half drie uur bleef het droog, maar daarna begon het heel voorzichtig wat te miezeren. De eerste zes zeven flights kwamen redelijk droog binnen, de latere flights waren de pechvogels, oftewel gewoon nat.
We hadden ingeschreven voor geel of rood, maar de marshall dacht daar toch echt anders over. Tenzij gekleed in een rokje, was afslaan toch echt op geel of blauw: “Rot is für die Damen, Herren spielen von Blau”.

Haus Bey is een prima baan met een aantal lange holes. Tussen de holes best behoorlijk veel bomen, maar redelijk brede fairways en niet al te hoog gras daarnaast. Overigens was het best mogelijk de bomen re gebruiken om een keer extra te mogen slaan. Bleef je in het midden dan had je prachtige strakke fairways en, zoals al gezegd, daarna schitterende greens. Veel sloten waren droog zodat de ballen makkelijk terug te vinden waren. Voor sommigen van ons ook wel handig.

Het feit dat ik dit stukje schrijf wil zeggen dat mijn dag goed was. Zelfs die ene hole 14 waar mijn bal toch echt een geheel andere richting ging dan waar ik ’m had dacht heengeslagen te hebben liep goed af. Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik daar vaker last van heb. De bal was op de hole ernaast neergekomen en opgeraapt door een andere flight. Ik was net op tijd om de bal terug te vragen. Doorgespeeld vanaf de plek waar de bal was opgeraapt, over de bomen heen weer terug naar m’n eigen hole en toch nog afgesloten met een bogey.

Aan het einde van een prima dag stond er bij het invullen van de kaart uiteindelijk een mooie score van 42. Voor de statistici onder ons: de scores liepen van 15 naar 42 met de mediaan op 25.

De uitslag:

Stableford 42 – Kest Huijsman
Stableford 39 – Harry de Koning
Stableford 38 Eric Corstens, ook een birdie én de second longest

Neary – Frank Wolters
Second Neary – Cor Hoogeboom

Vermeldenswaardig is nog dat voor sommigen van ons het vinden van de volgende hole in één geval te moeilijk was. Van hole 13 moet je normaal altijd naar hole 14, maar ja, als je dan de afslag van hole 18 passeert, is de verleiding wel heel groot. Vooral als je op school blijkbaar niet goed hebt opgelet bij de les Duits. Er stond namelijk een bordje bij hole 13: ‘Loch 14, andere Straβenseite’.
Er waren er dus….. vult u zelf maar in.

Na de warme douche werden de mooie ballen en bijna ballen besproken. Onder het genot van de nodige bieren al dan niet 0%, wijn, tonics en andere drankjes werden de slagen steeds mooier en nog veel meer bijna. En inderdaad kwam op vier minuten van zes uur het eerste bord met ‘jawohl ein Schnitzel’ op tafel. Het werd snel stil aan de tafels.