In Neder­land is het vaak een buiten­spel voor groepen kinde­ren. Doel van het spel is op een bepaald terrein ‘vossen’ te vinden en van die ‘vossen’ een stempel of een ander teken te bemach­ti­gen (verklede bege­lei­ders). Wie de meeste tekens heeft verza­meld, heeft gewonnen.

Golfers (ook soms net kleine kinde­ren) hebben ook een spel bedacht. Eén speler zet op elke hole een score neer. Vervol­gens begin­nen de deel­ne­mers aan de wedstrijd en spelen hun 18 holes tegen de gemaakte score van ‘de vos’. Je mag natuur­lijk niet beter zijn dan ‘de vos’.

In deze wedstrijd behaalde ‘de vos’ 77 slagen. Het is natuur­lijk zuur als je 76 slagen hebt, zoals dat Marga­ret over­kwam die zo graag het vosje een keer mee naar huis wilde nemen. Ik had erg veel geluk want ik had 78 slagen. Het vosje werd uitge­reikt door Henri­ëtte van Dongen die dit vosje in 2000 ter beschik­king heeft gesteld.