Zomer betekent voor mij: even ertussenuit

Door de Evergreen | 

30 augus­tus 2022

Of te wel een mooi boek, op pad, lekker eten, de kinde­ren meer thuis, samen plannen maken, lekker wande­len en zeker ook bijklet­sen met vrien­din­nen. En ik heb gemerkt dat, als het mooi weer is, ik dat graag combi­neer met een rondje HGC ‘Overbrug. Afspre­ken om lekker samen te gaan golfen én tege­lij­ker­tijd bij te praten. 

Eén nadeel. Concen­tra­tie is dan niet in groten getale aanwe­zig, waar­door een bal nog wel eens van links naar rechts over de baan kan vliegen. Misschien niet altijd even handig. Toch blijf ik het heer­lijk vinden. Maak je niet onge­rust, ik kies daar­voor niet de drukste tijden van de week uit. Tenmin­ste, ik probeer ieder­een voor te laten, die graag voor wil en vooral me niet druk te maken over mijn spel­kwa­li­tei­ten. Het sociale karak­ter is tijdens deze plus toch het hoofd­doel. Voordat we op de teeboxstaan en de green­fee is afge­re­kend, hoor ik regel­ma­tig: “Ik begrijp wel dat jij het hier naar je zin hebt, het is ook een erg mooie plek”. Mijn vrien­din­nen kijken, tijdens ons gesprek, in een paar glimo­gen van mij. Want inder­daad, elke keer weer ben ik dank­baar dat ik een lekker rondje in deze heer­lijke omge­ving én in goed gezel­schap mag gaan lopen. 

Op hole 1 blijkt dat we er even in moeten komen. Vooral nu, met de warme dagen achter de rug, is de fairway toch op meer plekken dor en daar­door erg hard. De ballen stui­te­ren om de haver­klap iets te veel naar links, waarbij een klein plonsjeniet kan uitblijven. De green van hole 1 ligt er mooi bij. 

Hole 2 verloopt al soepe­ler. Een stokje minder, omdat de bal lekker door­rolt. Een vera­de­ming als we over het pad in de schaduw lopen naar hole 3. Heer­lijk dat windje. Goed drinken en blijven drinken horen we van de caddiemaster die voorbij rijdt. Altijd even vrien­de­lijk. Wat fijn. 

Dat doet me denken aan de start van de vakantie dat ik met Seraf naar Cadzandben gegaan en we zijn gaan spelen bij Golf­club Oost­burg. Een prach­tige baan met enorm veel perso­neel. Werke­lijk elke keer als ik naar de damestee liep en Seraf afge­sla­gen had, kwamen uit alle hoeken en gaten green­kee­pers tevoor­schijn. Deze park­ach­tige baan ligt er dan ook meer dan mals bij. Erg groen. Alleen stiekem raakte ik behoor­lijk van de wap en afge­leid, door het wachten en het plot­se­ling opdui­ken van deze aardige hard­wer­kende mensen. Omdat ze zo plot­se­ling opdoken was ik bang dat ik er eentje zou raken. Bij navraag bleken de green­kee­pers seizoen­wer­kerste zijn die waren inge­huurd en geen idee hadden van het golf­spel­le­tje. Dan lachte ik maar vrien­de­lijk. Helaas sloeg ik geen bal. De tweede keer dat we een green­feehadden, liepen we de tweede negen holes. Seraf maakte nog als grapje dat op donder­dag zeker deze holes voor onder­houd aan de beurt zouden komen. En je gelooft het of niet. Ja hoor, ook deze keer was ik de klos. Ofwel ik moet echt oefenen om gecon­cen­treer­der te leren spelen. Heb je een tip heel graag.

Deze erva­ring brengt me terug bij HGC ‘Overbrug. Ondanks dat de fair­ways wat meer dor zijn, ben ik maar wat blij met Herbert en zijn colle­ga’s. Aardig, goede tips, kijken zelf goed uit en zijn duide­lijk in de signa­len die ze geven dat we mogen spelen. Erg fijn.

Als we van hole 4 naar hole 5 lopen, valt ons oog op de mooie inkijk rich­ting de bijen­kor­ven. Ook nu erg droog en toch schie­ten er een paar meer­koe­tjes weg. Mijn gast geniet, we delen onze erva­rin­gen en stiekem zijn we trots op een goede afloop van de vorige hole. We hebben veel plezier. Ondanks dat komen we toch in ons spel. 

Ook hole 6, 7 en 8 lopen we eigen­lijk met zeer tevre­den resul­taat. We genie­ten van het mooie uitzicht als je rich­ting hole 6 loopt en de baan kunt over­zien. Heerlijk! 

Bij hole 9 zijn we toe aan iets lekkers. Nog een laatste keer met de driver. Even flink concen­tre­ren en vliegen maar. Joehoe wat fijn. Met een vreug­de­spron­ge­tje op weg naar de vlag. En het bijklets-moment afslui­ten op het gezel­lige terras. Want ook hiervan hoor ik regel­ma­tig terug hoe aardig de dames en heren van Dn Dimpel zijn. Hoe welkom ze je laten voelen door even een kort praatje, de melk voor de Lattelekker dik laten opschui­men, extra ijsklont­jes voor in de wijn; ze staan voor je klaar.

PS: Stiekem heeft het uitno­di­gen van vrien­din­nen mijn handi­cap niet goed gedaan en isdeze aan het stijgen. Het is nu bijna einde van mijn vakan­tie. Ik heb genoten van alle gezel­lig­heid en het wordt tijd om misschien iets seri­eu­zer mijn rondes te gaan lopenof… .weer gewoon te gaan werken.

Jolyne Beaumont

Sponsoren

  • GW Storage
  • Engel­bert Obers
  • Pete Norman
  • Rijn Schel­le­kens
  • Bart Spoor­ma­kers
  • Frans van den Heuvel

Pin It on Pinterest

Share This