Enige tijd geleden, niemand weet precies hoe lang, misschien al wel meer dan 15 jaar, kwamen zij op het idee om na afloop van de Heren­och­tend een kaartje te gaan leggen. Rikken moest het worden. Een, volgens hen, typisch Brabants kaart­spel dat gepeeld wordt met zijn vieren. Je leert dit spel meestal thuis van je ouders. Je speelt de ronde alleen of met wisse­lende part­ners. Er mag bij gekletst worden en daar wordt veel gebruik van gemaakt. 

Er wordt om geld gespeeld: 10 cent per slag en dat is al die jaren gelijk geble­ven. Een vaste schrij­ver houdt elke keer de stand bij en op het eind van de middag maakt hij bekend wie moet betalen en wie ontvangt. Als het tijdens de Heren­och­tend lang­du­rige regende, begon­nen zij eerder met rikken.

Alles gaat in perfecte harmo­nie: wie er moet geven is regel­ma­tig een punt van orde. Als je dat koppelt aan het niet meer weten wanneer er is begon­nen met rikken na de Heren­och­tend, zou je kunnen denken dat dit geheu­gen­ver­lies iets met leef­tijd te maken heeft.

Gedicht

Loek van Poppel heeft over dat rikge­zel­schap ooit een niet gepu­bli­ceerd gedicht geschre­ven. Het luidt als volgt.