Bij de vrouwen had de tandem Joke Bekx/Simone van der Weijden met 18 punten de hoogste score. Bij de mannen mochten Peter Hendrix en ik ons met 22 punten de beste heren­com­bi­na­tie noemen. Of dat kwam door onze bril­jante drives, scherpe putts of gewoon een beetje geluk, laten we maar in het midden. Op de score­kaart zag het er in ieder geval prima uit.

Nog mooier voor de mannen: de heren trokken dit jaar ook als team aan het langste eind en mochten de felbe­geerde Rijn Schel­le­kens-bokaal mee naar huis nemen. De dames zullen onge­twij­feld al druk bezig zijn met hun revan­cheplan­nen voor volgend jaar.

Na afloop stond er een heer­lijk medi­ter­raan buffet klaar, dat door Gijs en zijn team voor­tref­fe­lijk was verzorgd. Het was de perfecte afslui­ting van een mooie golfdag en werd door ieder­een zicht­baar gewaardeerd.

Toch hing er dit jaar ook een bijzon­der gevoel over de wedstrijd. Nog maar kort geleden namen we afscheid van Rijn Schel­le­kens. Juist daar­door kreeg de trofee waar­voor we speel­den extra bete­ke­nis. Rijn hield van golf, maar vooral van alles wat erbij hoort: samen een ronde lopen, elkaar een beetje plagen, een goed verhaal na afloop en vooral veel plezier.