Hoewel in iets minder groten getale dan voor­gaande jaren, streden er dit jaar op 30 juni toch ruim dertig dames en heren om deze felbe­geerde titel. Voor maar liefst de zevende (!) keer sleepte Tonne Knaapen de titel Stro­ke­play Club­kam­pi­oen Dames in de wacht. Bij de heren viel de eer dit jaar te beurt aan het kers­verse, nieuwe lid Remko Heethuis.

Het is niet niks een wedstrijd over 36 holes op één dag. Eerste start­tijd vanaf 8 uur in de ochtend en als je het tot de beste zes in deze eerste ronde weet te brengen, mag je vanaf 13.00 nog een rondje van 18 holes. Dus maak je borst maar nat. Geluk­kig was het weer dat op deze dag (einde­lijk eens) niet.

Eerlijk gezegd waren de weers­om­stan­dig­he­den ronduit perfect. De verzen­gende hitte van de laatste juni-week was net verdwe­nen. Alle regen die nog in het verschiet lag, was al in de nacht ervoor met bakken uit de lucht geval­len. Kortom een groene, ietwat natte baan, hele dag droog, af en toe een klein windje én met een tempe­ra­tuur­tje van iets boven de 20 graden. Wat wil een golfer nog meer?

Het pure van deze golf­wed­strijd is dat er geen handi­cap­ver­re­ke­ning is. Het gaat er om wie de baan loopt in het minste aantal slagen over 18 holes. En dat golf vaak een moment­op­name is, bleek ook maar weer op deze mooie zondag. Geluk­kig dat er geen geld op was ingezet, want na de eerste ronde was er hier en daar toch al wel een titel­fa­vo­riet uitge­scha­keld. Zowel bij de dames als bij de heren. Gevolg was dat er een tweede ronde werd gespeeld met een aantal verras­sende (nieuwe) kanshebbers.

Omdat er in de eerste shift behoor­lijk wat gelijke scores waren, werd de tweede ronde, zowel bij de dames als bij de heren, met zeven fina­lis­ten gespeeld, in plaats van de geplande zes. Bij de heren resul­teerde dat in één drie-bal en één vier-bal. De dames dachten er – in overleg met de wedstrijd­lei­ding – goed aan te doen hun zeven­tal op te split­sen in twee flights met twee en een laatste flight met drie.

Het was al span­nend, maar omdat niet elke speler even stabiel bleek in zowel de eerste als de tweede ronde, kon het zo gezegd ‘nog alle kanten op’. En dat deed het. Fina­lis­ten die dachten dat ze de over­win­ning al aan de horizon zagen oppie­pen, zagen deze net zo hard weer verdwij­nen na een misser­tje hier en daar. Tot de laatste holes toe was nog niet beslist wie ervan­door zou gaan met de titel. De span­ning liep zelfs zo hoog op dat al binnen­ge­ko­men fina­lis­ten bij de afslag van de voor­laat­ste hole stiekem de score­kaar­ten van de andere fina­lis­ten bestu­deer­den om hun winkan­sen vast te stellen. Hoe fana­tiek kun je zijn?

Helaas voor hen, want de winnaars zaten toch echt in de twee aller­laat­ste flights. Bij de heren maakte Remko Heet­huis zijn 36^e hole af met slag 171 (82–89). Bij de dames sloot Tonne Knaapen af met een mooie par op de laatste hole (36) en eindigde met een score van 179 slagen (87–92). De tweede plaat­sen waren voor Leo van Veghel (179 slagen/89–90) en Mari­anne de Kimpe (180 slagen/93–87). Op de derde plek schit­ter­den Frans Vinke (182 slagen/91–91) en Ellen Claes­sen (184 slagen/83–101).