Veel van onze leden hebben vrien­den van buitenaf meege­no­men om er een mooie dag van te maken. De spel­vorm is Texas Scram­ble, dus je bent echt een team dat tactisch alle zeilen bij moet zetten. Want het gaat dus echt ergens om. Tijdens de ronde hoorde je regel­ma­tig juich­kre­ten van flights wanneer er weer een birdie was gescoord. Liefst 18 keer, waarvan drie teams zelfs met drie birdies.

De weer­go­den waren ons de hele dag erg gunstig gezind. Bij binnen­komst stonden er dan ook al snel vele glazen en kelken schui­mend bier op de tafels. Ik zag Geert Swin­kels handen­wrij­vend over het terras lopen en het niet kon nalaten te zeggen dat hij heel blij werd van al dat geel op de tafels. De koffie­ma­chine was tijde­lijk uit de running, maar er waren geen klach­ten. Ieder­een zat geani­meerd met elkaar te kletsen terwijl de heren en dames van D’n Dimple met een glim­lach volle bladen af en aan brachten.

De uitslag

Tegen zessen met z’n allen naar binnen voor een pittig soepje, waarna de uitslag bekend werd gemaakt. De neary was voor Theo Bax en de longest voor Frank Raij­ma­kers. En dan de winnaars: Carel Martin met vriend Han de Wit derde met 40 punten, tweede Huub van de Vrande met vriend Willem Molle­mans met 42 punten en eerste de schrij­ver van dit stukje, Frank Raij­ma­kers, met zijn boven zich­zelf uitge­ste­gen maat Jos Brink­man ook met 42 punten. Door de handi­cap­ver­re­ke­ning 11 tegen 13 en het aantal slagen 76 tegen 78 is het wel zuur voor Huub en zijn vriend dat zij tweede zijn gewor­den. Maar zo zijn de regels. Daarna kwam de hoofd­maal­tijd met vis of vlees en na wat rond­vraag bleek dat ieder­een het erg lekker vond.